5 Ağustos 2015 Çarşamba

zamanı çoktan gelmiş bir söz

Sert bir dönüş ile yazmaya kaldığım yerden devam ediyorum. Neden mi öyle söyledim?

Bugün bir tweet attım; belki gerçekten canıma tak etmişti, belki de artık tükenmiştim diyecek sözüm kalmamıştı bilmiyorum... Ama bildiğim tek şey, bundan böyle tam olarak bu kafada olduğum:



Evet sonunda bu kafaya ben de geldim, artık kimsenin ne dediği zerre umurumda değil; beğenmeyen, söylenen, dırdır eden kimselere kapı orada, çekip gitmekte serbestler... Kimsenin zırvalamalarına katlanacak kadar değersiz değilim.

Peki neden mi bu kafa?

Çünkü artık kendimi insanlara anlatmaktan sıkıldım; beni doğru anlasınlar, bana hak versinler, anlaşılayım kaygısı falan filan... Hepsi boş! Anlamak isteyen zaten anlıyor, anlamak istemeyene ise uğraştığın kabahat, hatta aptallık. Sonunda bunu gördüm.

Tüm bu çabalarımın sonucu yalnızca beni tüketmesi oldu. Tükendim. Neden kimin neyi nasıl anladığı umurumda olsun ki?! Hatta bunu çoktan söylemeliydim bile. Evet belki çok sert görünebilir. Ama bir o kadar da olması gerektiği gibi.

Şunu zaman zaman hepimiz unutuyoruz ve yanlışa düşüyoruz: "Hiç kimse senden daha değerli değil!"

Bir başkası yüzünden zarar görmeye ve incinmeye başladıysan, bırak gitsin. Zaten gitmesi gerekendir sana zarar veren. Neden sana zarar vermesine izin veriyorsun ki? Senden daha mı değerli?


O kadar çok efendi olmaya, alttan almaya alışmışız ki farkında olmadan tepemize çıkarmışız. O yüzden kısaca demek istedim:

Yanlışımla da hatamla da ben benim; benim hatam, benim yanlışım... Ben böyleyim...

Orhan Bencegay'ın dediği gibi, hatasız kul olmaz, hatamla sev beni; sevmiyorsan da s*ktir git! ;)


4 yorum:

  1. İnsanları umursamayanlar gördüğüm kadarıyla hayatlarından çok memnunlar. Bunun bir sıkıntı yarattığını hiç görmedim. Bazıları ise, buna genelde ben de dahilim, yapısı gereği ya da dediğin gibi alışkanlık olduğu üzere öyle davranamıyor. Toplumu takmayan insanlara hayranım. Ben de böyle olmalıyım diyorum ama kesin bir gün o umursamadığım insanlara işim düşer ve tabiri caizse "mal" gibi kalırım ortalıkta. :D
    Galiba insanları da alıştırmak lazım "Ben buyum, sen kimsin?" diyen hâllerimize. Çünkü insanlar zamanla kabul eder, diye düşünüyorum. Bir de "Sıçan yaranır." diye bir söz vardır ya işte tam da bu yüzden onların nezdinde değerin bile artabilir. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aslında bu sözünü ettiğim umursamama, insanların eleştirileriyle, dırdırlarıyla ilgiliydi, kafaya takmama açısından yani. Yoksa her insan değerlidir, umursanmayı hak eder elbette. Ancak kimilerinin sözlerine gereğinden fazla takılmak yarardan çok zarar veriyor. O yüzden böyle dedim. :) Yoksa hâlen "sıçan yaranır" seviyesinde bir durumum yok. :D "Benim kararım, benim tavrım, benim yanlışım ve hiç kimseyi ilgilendirmez." kafası benimki. :)

      Yorum için teşekkür ederim Kalbî'nin Sesi :)

      Sil
  2. "Bir başkası yüzünden zarar görmeye ve incinmeye başladıysan, bırak gitsin."

    önemli bi cümleydi.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Tabii bağımlı olmuşsak o kadar kolaylı olmayabiliyor bırakmak, orası ayrı. :) beğenmene sevindim, yorum için de ayrıca teşekkür ederim. :)

      Sil